η αλλαγή της ώρας

μόνο εκείνη είχε αφήσει να οδηγήσει το αυτοκίνητό του, το μαύρο φορντ φιέστα, δεν άφηνε κανέναν από μια χαζή ανασφάλεια-περιέργεια, της το έδωσε εκείνο το καλοκαίρι να τους πάει από την παραλία στο σπίτι, αυτόν και τον κ.

ήταν την εποχή που όλοι οι δρόμοι της αθήνας ήταν γεμάτοι αυτοκίνητα και μαύρα φορντ φιέστα. σαν κατσαρίδες εμφανίζονταν στις διπλανές λωρίδες, ή παρκαρισμένα εδώ κι εκεί, και κάθε φορά μέχρι να σιγουρευτεί ότι δεν είναι οι δικές του πινακίδες την έπιανε ταχυκαρδία.

μια μέρα της είπε πως θα φύγει για μια πόλη της βόρειας ευρώπης. έλα μαζί μου της είπε. έλα μαζί μου ενώ ήξερε πως εκείνη δεν μπορεί να ζήσει χωρίς ήλιο και καλοκαίρι. θα ‘ρθω του είπε και έβγαλε εισιτήριο.

ήταν μια τρίτη, τέλη μαρτίου, το αεροπλάνο έφευγε στις 10 το βράδυ. δεν ήξερε αν έκανε καλά που πήγαινε μαζί του, το είχε όμως αποφασίσει. έφτιαξε βαλίτσα, θα τα πούμε εκεί του είπε στο τηλέφωνο.

έφτασε στο αεροδρόμιο τρέχοντας, δεν έβρισκε ταξί, ξέχασε κάτι στο σπίτι και γύρισε πίσω να το πάρει, έψαξε στον πίνακα του αεροδρομίου να δει σε ποιο γκισέ έπρεπε να δώσει τη βαλίτσα, η πτήση έλεγε last call. έτρεξε στο γκισέ, κυρία μου, της είπε μια ξανθιά με περίεργη προφορά, το αεροπλάνο είναι έτοιμο να φύγει, το χάσατε. κοίταξε το ρολόι της, μα πως τη ρώτησε αφού η ώρα είναι ακόμα ….

η ώρα άλλαξε χθες τα ξημερώματα κυρία μου.

μαζί και το σπίτι του ιδιοκτήτη του μαύρου φορντ φιέστα.

DSCN3529

μόνο εσύ θα έχεις οδηγήσει το αυτοκίνητό μου, της είπε. δεν το έδινε ποτέ και σε κανέναν άλλον, το φιέστα μου το οδηγώ μόνο εγώ, έλεγε. του είπε να σας πάω σπίτι, χαμογελώντας μέσα στο λουλουδάτο παρεό, μαυρισμένη από τον ήλιο και δεν μπόρεσε να της πει όχι.

δεν της έδειξε ποτέ ότι ήταν ερωτευμένος μαζί της, δεν είπε τίποτα κι ας έβλεπε πως μια λέξη του θα την έκανε ευτυχισμένη. πήρε απόφαση να φύγει για μια καλή δουλειά, εδώ έκανε συνέχεια δουλειές του ποδαριού, με το ζόρι συντηρούσε το σπίτι του. έλα μαζί μου της είπε, και ήταν σίγουρος ότι θέλει και εκείνη μαζί του στη νέα του ζωή.  θα ‘ρθω του είπε. έβγαλε και εισιτήριο.

τη μέρα που έφευγαν δεν την πήρε τηλέφωνο. έφτιαξε τα πράγματά του, πήγε για έναν τελευταίο καφέ με τους φίλους του και ξεκίνησε για αεροδρόμιο. έδωσε τη βαλίτσα και πήγε στο χώρο αναμονής να την περιμένει.

η ώρα περνούσε, δεν την έβλεπε πουθενά. δεν θα ‘ ρθει σκέφτηκε, και γω κακώς της είπα να ‘ρθει. αφού αυτή είναι για να μείνει εδώ.

λίγο πριν μπει στο αεροπλάνο αποφάσισε πως αν αυτή είναι για να μένει εδώ, είναι κι αυτός να μένει εδώ μαζί της. γύρισε σπίτι, χαμογέλασε στο μαύρο φορντ φιέστα, και άδειασε τη βαλίτσα του. εδώ, μαζί της, και με δουλειές του ποδαριού.

και τα καλοκαίρια να μας πηγαίνει σπίτι μέσα στα λουλουδιαστά παρεό της.

DSCN3518

Advertisements

5 thoughts on “η αλλαγή της ώρας

  1. respiratos says:

    αγχώθηκα μέχρι το πρώτο τραγούδι

  2. tokaranti says:

    πάντα να περιμένεις το μέρος β’ :Ρ

  3. tokaranti says:

    ❤ καρδιές παντού

  4. διάβασα “αλλαγή της χώρας” 🙂


    (υπέροχοι οι cinematic orchestra! υπέροχοι και στο λάιβ)
    καλημέρες!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s