heartless

Από το παράθυρο του αυτοκινήτου βλέπω το φεγγάρι, μια ασημένια γραμμή στον ουρανό δηλαδή, δεν το λες και ακριβώς φεγγάρι αυτό σήμερα, ανάμεσα σε κεραίες, θερμοσίφωνες και μπετό. Σε μια ταράτσα είναι απλωμένα ρούχα που τα παίρνει ο αέρας, μια από δω μια από κει τα πάει, σε ησυχία δεν τα αφήνει, όπως ήταν και η σχέση μου μαζί σου δηλαδή, μια από δω και μια από κει με πήγαινες, σε ησυχία δεν με άφηνες.

Ώσπου μια μέρα, όταν γύρισες την πλάτη και έφυγες, ή μήπως εγώ ήμουνα που γύρισα την πλάτη και έφυγα, δεν μπορώ καθόλου να θυμηθώ, αυτή τη μέρα τελοσπάντων η καρδιά μου ναυάγησε μέσα σε σωθικά, αίματα και άντερα, και δεν μπορούσα να την ξαναβάλω στη θέση της, πήγαινε όλο και πιο κάτω, και τη γέννησα, γέννησα την καρδιά μου ρε το καταλαβαίνεις, γέμισε η μπανιέρα με αίματα και μικρά κομματάκια καρδιάς, και έφυγαν στο σιφόνι και τώρα κάπου θα ‘ναι σκορπισμένα μέσα στη θάλασσα, γι’ αυτό περιμένω το καλοκαίρι να ξαναμπώ στη θάλασσα να ψάξω μήπως και την ξαναβρώ.

DSCN0871

*το πρωί όταν χτύπησε το ξυπνητήρι έβλεπα στο όνειρό μου ότι ήμουνα με την αδερφή μου σε έναν παραλιακό δρόμο, ξυπόλητες με τα μαγιό και με αλατισμένα μαλλιά, και περπατούσαμε προς το σπίτι βλέποντας το ηλιοβασίλεμα. (συγκρίνεται αυτό με όλους τους χειμώνες μαζί ρε μαλάκες;)

μπόνους τρακ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s