Στο χωρίς

Είναι κάποιες μέρες που βρέχει και θες να πατήσεις μέσα σε όλες τις λακούβες με τα βρωμόνερα, να πετάξεις κάτω την ομπρέλα και να σταθείς στη μέση του δρόμου. Χωρίς υπόστεγα και αδιάβροχα.

Είναι κάποιοι άνθρωποι που δεν τους ξέρεις σχεδόν καθόλου, κι όμως είσαι σίγουρος πως αν ζούσατε στην ίδια πόλη θα ήταν δίπλα σου κάτι πεθαμένα Σάββατα να πίνετε τζιν τόνικ και να ακούτε  Μοσχολιού στη δια πασών, εδώ είναι ο παράδεισος κι η κόλαση εδώ. Χωρίς αναστολές και αμφιβολίες.

Είναι κάτι πόλεις που νομίζεις ότι ξέρεις την κάθε τους γωνία, το σπασμένο πλακάκι στη διασταύρωση των οδών τάδε που παραλίγο να πέσεις με το ποδήλατο, το δέντρο με το στραβό κορμό δίπλα στο ποτάμι, το πόσα κέρματα υπάρχουν μέσα στο συντριβάνι, το ύφος του αγάλματος στην τάδε πλατεία, ένα πρόσωπο που ζωγράφισες στη θέση του λεωφορείου με την τάδε πινακίδα, το πόσα δάκρυα έχυσες στο πάτωμα του αεροδρομίου όταν ήρθε η ώρα να φύγεις. Χωρίς κλειστά παράθυρα και απαγορευτικά.

Είναι και κάποιοι άνθρωποι που τους αγάπησες μέχρι αηδίας. Χωρίς κανένα “χωρίς”.

546dd870dd8dcd9f641e8fbff35b5404

*Κι είναι που ξέρεις πως ό,τι κι αν γίνει όλα αυτά θα είναι εκεί, και οι μέρες με βροχή, και οι άγνωστοι φίλοι, και οι πόλεις. Κι ας έχει μείνει η αγάπη στο χωρίς.

Advertisements

4 thoughts on “Στο χωρίς

  1. keinort says:

    καρδιές 🙂

  2. tokaranti says:

    κι από δω 😀

  3. κι από ‘μένα καρδιές ❤ ❤ ❤
    κι αυτό όμως:

  4. tokaranti says:

    ε όταν βρεθούμε, θα μας πάρει το ξημέρωμα 😉

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s