Αμετανόητη

Ξαπλώνουμε για ύπνο, και έχω καδράρει μεγάλη άρκτο με σύνορα θάλασσα ουρανό τέντα κέδρο.
10600410_10202455452841480_676003515854336483_n
Αυτές οι στιγμές έχουν αυτό το μαγικό, που είναι σαν αντλίες που αδειάζουν το κεφάλι σου από σκέψεις. Είναι σαν αυτό το σκοινί που έδεσε η γιαγιά στο πόμολο της πόρτας, επειδή χάλασε η κλειδαριά, για να μην ανοίγει. Αυτές οι στιγμές του καλοκαιριού κρατάν τη χαλασμένη πόρτα απ’ τα μυαλά μας κλειστή.
DSCN0894
Τότε είναι που θυμόμαστε και τότε είναι που ελπίζουμε. Τότε ονειρευόμαστε.
Τότε φωνάζουμε: Νησί! Θύμωσε στα πλοία και κράτα μας για πάντα εδώ! Τότε θυμάμαι που μου ‘χες πει ότι θα φτιάξεις τον αστρολογικό χάρτη της πλάτης μου, που παίρναμε βαθιά αναπνοή και κάναμε διαγωνισμό ποιος θ’ αντέξει πιο πολύ κάτω απ’ το νερό, έβλεπες ότι δεν αντέχω και με φίλαγες για να μη χάσω, τότε που κάναμε κάτι χιλιόμετρα με τα πόδια μετά το πανηγύρι, και πέσαμε κατευθείαν στη θάλασσα, στις 10 το πρωί, τότε που σου χόρευα φλαμένγκο πάνω στην ταράτσα του σπιτιού στο νησί και τα πόδια μου είχαν γίνει ακριβώς το ίδιο καφέ χρώμα με τα πλακάκια, τότε, όλα τότε.
Το καλοκαίρι είναι σα να σταματάει ο χρόνος, δεν υπάρχουν ρολόγια, ημερολόγια, μόνο θάλασσα, άμμος, ήλιος, ξυπολησιά και αστέρια. Άπειρα αστέρια. Άλλος ουρανός. Το καλοκαίρι ζούμε κάτω από άλλον ουρανό.
Εγώ θα μετράω τη ζωή μου με καλοκαίρια.
Αμετανόητη.
10590501_10202443214455528_5347493354259852496_n
 
*Αποστέλλεται στην Μ. στη Ζυρίχη.
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s