and you’re still there and we’re still around

And everything’s fine and I’m still here 

Καθόταν σε μια καρέκλα σκηνοθέτη σε ένα από τα εν σειρά καφέ του νησιού. Φορούσε ένα άσπρο φουστάνι, ψάθινο καπέλο και μαύρες σαγιονάρες. Κοιτούσε τη θάλασσα λίγο αφηρημένα και κάπνιζε. Όποτε δεν άντεχε άλλο στην Αθήνα ερχόταν στο νησί, εδώ και χρόνια.
Πρώτη φορά είχε έρθει ένα καλοκαίρι με τους γονείς της, ήταν γύρω στα 20. Είχε επιστρατεύσει όλες τις δικαιολογίες για να μην την πάρουν μαζί τους, αλλά ήταν αμετάπειστοι. Στις βόλτες που πήγαιναν τα βράδια είχε προσέξει έναν συνομήλικό της που την κοιτούσε επίμονα, έπειθε και τους γονείς του να κάθονται σε διπλανά τραπέζια με το δικό τους. Όσες μέρες έκατσε στο νησί δεν βρήκε το θάρρος να της μιλήσει. Τη μέρα της επιστροφής στην Αθήνα τον είδε στο πλήθος που έμπαινε στο πλοίο μπροστά της. Μόλις τακτοποιήθηκε με τους γονείς της στις θέσεις τους έψαξε σε όλα τα καταστρώματα και τα σαλόνια και πέρασε επίτηδες από μπροστά του για να τη δει. Εκείνος σηκώθηκε και την ακολούθησε. Της έπιασε το χέρι και τη ρώτησε πως τη λένε. Οχτώ ώρες που ήταν το ταξίδι μιλούσαν ακατάπαυστα και γελούσαν. Ήταν Ιταλός, Κρίστιαν τον έλεγαν, έλα στη Ρώμη να με βρεις, της είπε. Ανταλλάξανε τηλέφωνα, διευθύνσεις, χαιρετήθηκαν στον Πειραιά σαν να γνωρίζονταν χρόνια. Κάποιες μέρες ναι, έχουν σίγουρα πάνω από 24 ώρες. Όλη την παραλιακή ως το σπίτι της την είδε θολή, με τα μάτια της γεμάτα δάκρυα. Μα γιατί να μην μου μιλήσει νωρίτερα, απορούσε.
Τέσσερα χρόνια μετά έπρεπε να αποφασίσει σε ποια πόλη θα πάει για μεταπτυχιακό, Ρώμη είπαν με τη Ματίνα χωρίς δεύτερη σκέψη. Με τον Κρίστιαν είχαν σταματήσει πια να μιλάνε, μόνο στα γενέθλια ανταλάσσανε ευχές και χαμόγελα ψηφιακά. Την πρώτη βδομάδα του μεταπτυχιακού, τον είδε στο απέναντι πεζοδρόμιο περιμένοντας στο φανάρι. Τα πόδια της σαν να λύγισαν λίγο και να μην την κρατούσαν από την έκπληξη. Είχε στο μυαλό της ότι μπορεί να τον συναντήσει, αλλά όχι τόσο γρήγορα. Από εκείνη τη στιγμή έγιναν αχώριστοι, εγκαταστάθηκε στο μικρό φοιτητικό της σπίτι, η Ρώμη πια είχε την εικόνα του σε κάθε στενό, σε κάθε πλατεία. Το παραμύθι τελείωσε μια μέρα στα μέσα Ιουλίου. Όσο κι αν την καθησύχαζε ότι θα προσπαθήσουν να είναι μαζί εξ’ αποστάσεως εκείνη έκλαιγε κάθε βράδυ για μια βδομάδα ώσπου την έπαιρνε ο ύπνος από την κούραση. Οι άνθρωποι ξεχνάνε εύκολα όταν είναι μακριά, του έλεγε.
Γύρισαν στην Αθήνα, δεν τον ξέχασε ποτέ, αλλά τον ξέχασε. Όπως κι εκείνος. Ήρθε για λίγες μέρες, πήγε κι εκείνη δυο-τρεις φορές πίσω στη Ρώμη, αραίωσαν, ξεχάστηκαν. Ερωτεύτηκε ξανά εδώ έναν φωνακλά που της άρεσε από το πρώτο έτος, κάποια στιγμή του το είπε, εκείνος τη μίσησε. Δεν προσπάθησες αρκετά, της είπε την τελευταία φορά στο τηλέφωνο με σιδερένια φωνή, άραγε να υπάρχει ένας σκληρός δίσκος να κρατάει αρχείο των λυγμών που καταπίνουμε όταν μιλάμε στο τηλέφωνο.
Η ζωή της πέρασε από σαράντα κύματα τα τελευταία χρόνια, άλλαξε σπίτια, δουλειές, φίλους, η Ματίνα πάντα εκεί, όπως και κάποια βράδια που η σκέψη της γυρνούσε επίμονα σ΄εκείνον. Αν μετάνιωσε; Ούτε κι αυτή ξέρει. Θα μπορούσε να έχει πάει στη Ρώμη να ζήσει μαζί του. Δεν πήγε. Όποτε το σκέφτεται παίρνει τηλέφωνο τη Ματίνα, τι ψάχνεις τώρα στα παλιά, έτσι της λέει κάθε φορά, ό,τι κάναμε κάναμε. Επιλογές είναι όλα, κάτι κερδίζεις, κάτι άλλο χάνεις. Σωστά.
Έτσι όπως καθόταν λοιπόν στο νησί της, στην καρέκλα σκηνοθέτη και κάπνιζε, είδε από μακριά την πλάτη του. Κοκκάλωσε και έμεινε να κοιτάει. Το μυαλό της είχε τόσο παραλύσει που δεν μπορούσε τίποτα να σκεφτεί. Το τσιγάρο της έπεσε από τα χέρια. Ήταν με μια μικρή κοπέλα που έμοιαζε να είναι κόρη του. Να έχει χωρίσει; Ένα εκατομμύριο σκέψεις μαζεμένες μέσα στο μυαλό της, κόντευε να σπάσει. Πέρασε από τα μάτια της όλη η ζωή που θα μπορούσε να έχει ζήσει μαζί του. Γύρισε και περπατούσε τώρα προς το μέρος της, τι όμορφος που είναι ακόμα, σκέφτηκε. Να του μιλήσω ή όχι, αν όχι τώρα μάλλον ποτέ.
Δεν του είπε τίποτα, μόνο έβαλε τα γυαλιά της για να μην τη γνωρίσει. Κάποιες φορές δεν χωράει άλλη πραγματικότητα.
Την επόμενη μέρα έψαξε να βρει σπίτι στο νησί να μείνει εκεί μόνιμα. Στο νησί τους.

c8d5e4417e9c715fd05e189d51c5060a

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s