Σπάσαμε.

Σε μια γωνία στην Ιπποκράτους, είπα, είπες και ξαφνικά ήταν σαν να μου κόπηκαν τα πόδια, οι γάμπες έσπασαν στη μέση, και έσκασα με δύναμη στο πεζοδρόμιο, εμφανώς πιο κοντή. Έτρεξα δαγκώνοντας τα χείλια μου προς τους φίλους που θα με έπαιρναν να με πάνε στο αυτοκίνητό μου, συγκράτησα με τεράστια προσπάθεια το κλάμα και τα ουρλιαχτά. Έφτασα στο αυτοκίνητο, μπήκα μέσα, κλείδωσα τις πόρτες και άρχισα να κλαίω δυνατά. Πώς μπορώ να πλημμυρίσω το μυαλό μου; Να βάλω μέσα νερό να μη χωράς. Να μου βγεις απ’ τη μύτη, απ’ τα αυτιά, Να τρέξεις απ’ τα μάτια. Προσπαθώ να πιέσω το μυαλό μου αλλά αντί να βγάλει έξω εσένα βγάζει δάκρυα. Γκρίζα μαζί με το μολύβι των ματιών. Λεκές στο πρόσωπό μου. 

Image

Τα σπάσαμε. Σπάσαμε.

Advertisements

One thought on “Σπάσαμε.

  1. evΖin says:

    το χέρι αντήλιο. αυτό.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s